Wandelsafari in West Tasmanië

Ik was ontzettend blij voor Eva toen ik hoorde dat haar Nederlandse familie uit Frankrijk ons ​​in Australië kwam bezoeken en een reis naar Tasmanië plande . Ze moesten ergens voor op de vlucht zijn, niet alleen omdat ze naar de andere kant van de wereld wilden, maar ook omdat ze naar de afgelegen westkust van Tasmanië gingen.

Ik hoorde Eva een vierdaagse wandel- en kampeertocht plannen naar Cradle Mountain en enkele afgelegen gebieden verder naar het westen voordat ze naar de oostkust zouden gaan voor een camper en een langzamer tempo in het meer toeristische deel van Tasmanië.

In het eerste deel van het plan had ik genoeg gehoord – ik ging mee op safari.

Dag één: Tassie – ik kom eraan!

We zijn begonnen door op donderdag 2 januari vanuit Melbourne naar Launceston te vliegen. First things first – een broodje bier en steak Alchemie Pub toen waren we in voor een echte traktatie!

De barman suggereerde dat we een kloof aan de andere kant van de stad zouden bekijken (15 min. Lopen). Eva had deze plek ook op haar bezoeklijst staan, dus met twee duimen omhoog en een winkelcentrum om de hoek was het programma voor de middag bepaald.

We wilden wat wandeluitrusting kopen, met ongeveer 10 wandelwinkels in Launceston was dit gemakkelijk te bereiken.

Ambiëren op York Street was een solide optie! Zorg ervoor dat je deze plek bezoekt wanneer je in de buurt bent, zodat je tips kunt krijgen over de beste plekken om te gaan wandelen en kamperen in Tasmanië – de winkeleigenaar kent echt zijn spullen!

Nadat we wat nieuwe spullen hadden opgehaald, gingen we naar de kloof.

Cataract Walk - Launceston Gorge

De wandeling langs de kant van de kloof was ongelooflijk. Het hangt soms en blijkbaar is het zo hoog omdat de hele kloof met een druk op de knop kan overstromen.

We gingen de kloof binnen via de "Zig Zag Walk", ongeveer een half uur op en neer, heen en weer voordat we uitslapen. Het voelde alsof we ergens behoorlijk afgelegen waren, en toen was er ineens een enorm zwembad, een zwemmeer en een stoeltjeslift van de ene kant van de kloof naar de andere. Deze plek was een oase-paradijs! Aan de andere kant van de kloof vanwaar we binnenkwamen, was een café in oude stijl omgeven door een klein regenwoud met boomvarens, mirten en zelfs enkele goed bejaarde sequoia's.

Vanuit het café liepen we terug naar de stad langs de andere kant van de kloof aan de Staar lopen. Het pad liep langs kleine kliffen variërend van ongeveer 5-15 meter boven het water in de kloof. Soms hing het wandelpad helemaal over de rand van de kloof boven stromend water - het is een wandeling van wereldklasse vlak naast het hart van Launceston - wat een schoonheid kwam het naar deze kleine stad!

Deze plek was ongelooflijk en ik had hier graag veel meer tijd doorgebracht. In ieder geval voor Eva en haar familie, als ik na de kampeertocht terug naar huis vlieg, komen ze hier voor vandaag terug.

Ik heb eigenlijk geen foto's van het zwembad, maar het is links van het meer beneden en Eva zal me er binnenkort een paar sturen zodat ik dit bericht kan bijwerken.

Dag twee: geleid naar het Wilde Westen

Vroeg in de ochtend met net genoeg tijd om een ​​kopje koffie te pakken, werden we opgehaald door Aran en Alvin van Tasmaanse safari's.

We hebben zeker de beste gidsen in het gebied gevonden. Het leveren van een vlekkeloze kampeerervaring aangevuld met enkele van de beste dagtochten die iemand van ons heeft gemaakt, naast tal van slechte grappen en goed koken. Aaran kon ons in detail alles vertellen over het inheemse plantenleven en de bomen en hij legde ons de regio met passie uit alsof het zijn achtertuin was.

Om in contact te komen en een tour overal in Tasmanië te boeken, neem je contact op met Aran via info@tasafari.com.

Tasmaanse safari: Start

We reden naar het westen en maakten onze eerste stop op een plek waar we een korte wandeling konden maken en een fatsoenlijk uitkijkpunt konden krijgen met uitzicht op de Tasmaanse vlaktes met Cradle Mountain op de achtergrond.

De rook van de bosbranden viel hier op dat moment nog mee, hoewel de wind naar verwachting veel meer rook zou aanvoeren. Daarom besloten we door te rijden naar de westkust in plaats van in de buurt van Cradle Mountain te overnachten.

Proefhaven

Aan de geïsoleerde westkust van Tasmanië, die wordt verpletterd door de ruige Zuidelijke Oceaan, ligt de volledig off-grid nederzetting Trial Harbour.

De stad lag lange tijd verlaten na de sluiting van een tinmijn ongeveer 30 minuten verderop in Zeehan, maar de laatste jaren is het een toevluchtsoord voor vakanties geworden, weggestopt aan de afgelegen kustlijn.

We kleedden ons uit tot onze korte broek en blote voeten en liepen toen enkele kilometers langs het strand. Hoewel het midden in de zomer was, was het niet echt warm genoeg om in de koude Tassie-wateren te zwemmen, hoewel het verkennen en bewonderen van de ruige kustlijn het enige was dat op de agenda stond.

Voor meer informatie, foto's en details over kamperen bij Trial Harbour , ga naar deze pagina.

Tarkine-regenwoud

Na Trial Harbor gingen we naar het Tarkine-gebied waar het terrein veranderde van bedekt met eucalyptusbomen in een dicht regenwoud.

Na een bochtige autorit bereikten we een veerboot die ons naar het Corinna Eco Park bracht.

Corinna Ecopark

Precies in het midden van het Tarkine-regenwoud ligt Corinna Eco Park. Eens een kleine stad die bloeide in het tijdperk van de goudkoorts, daarna lange tijd verlaten totdat het nieuw leven werd ingeblazen en veranderd in een vakantiepark. Dit is een ongelooflijke plek om te kamperen of gewoon een dagje te bezoeken.

Het bos is hier dik en weggestopt ligt dit prachtige dorp. Er zijn opgeknapte houten huisjes, een camping, volledige faciliteiten – zelfs een winkel en een restaurant dat wordt uitgebaat door de parkexploitanten. De hele plaats ligt direct aan de rivier de Pieman, waar u een riviercruise kunt maken, kajaks kunt huren of zelfs uw eigen schip te water kunt laten via de boothelling.

Hier is nog een hele hoop afbeeldingen en informatie over verblijven in een hut of kamperen bij Corinna.

Nadat we onze bedden hadden opgemaakt, een snelle warme douche hadden genomen en hadden gegeten bij het kampvuur, stopten we ermee en rustten we uit voor een grote dag wandelen.

Dag drie: te voet verkennen

Het was tijd om de wandelschoenen aan te trekken en wat paden te bewandelen. We begonnen de dag door te voet diep het bos in te gaan.

Wilde rivierwandeling

We gingen naar het westen vanaf het Corina Eco Park. Bij het begin van de Huon Pine Walk wandelden we langs een promenade en bewonderden enorme inheemse bomen en eeuwenoude coniferen die duizenden jaren oud zijn.

Ik ben geboren in een regenwoud en neem mensen mee op tochten door hen op het vasteland, maar dit moet de meest verbazingwekkende regenwoudwandeling zijn die ik ooit heb gemaakt. De ongerepte, bloeiende en dichte boswandeling langs de rivier was ongelooflijk.

Het duurt ongeveer 3 km langs de Pieman-rivier om bij de kruising van de Savage-rivier te komen. Van daaruit ontmoetten we onze gids en vervolgden we ongeveer 2 km naar waar hij zijn auto had geparkeerd.

Bekijk hier nog veel meer info en afbeeldingen over de Wilde rivierwandeling.

Na onze wandeling door het regenwoud gingen we terug naar de camping voor de lunch voordat we aan onze volgende dagwandeling begonnen.

Mount Donaldson-topwandeling

We reden terug naar de parkeerplaats bij de Savage River en vervolgden onze wandeling met een dagtocht naar de top van Mount Donaldson.

De eerste 45 minuten van de wandeling gaan door een bos, vergelijkbaar met het einde van de Savage River Walk . Zodra we het bos uitkwamen, veranderde het terrein compleet en stonden er alleen nog wat kleine struiken. Dit gaf ons een fantastisch (door rook gefilterd) uitzicht op het regenwoud van Tarkine en de Pieman-rivier, waar we de volgende dag wilden kajakken.

Het duurde ongeveer een uur en 45 minuten om de top te bereiken, daarna was het een gemakkelijke wandeling van ongeveer een uur terug naar de parkeerplaats.

Je kunt meer afbeeldingen zien en lees hier verder over onze dagwandeling naar de top van Mount Donaldson.

Bij terugkeer naar onze camping in Corinna, kookten onze gidsen Aran en Alvin ons een prachtig en welverdiend lamsdiner op de barbecue terwijl we bij het kampvuur zaten en een paar biertjes dronken.

Dag vier: Cradle Mountain National Park

Op weg naar het hoogtepunt van de safari reisden we oostwaarts terug naar Launceston en gingen het Cradle Mountain National Park binnen.

Onze plannen waren om het vandaag wat rustiger aan te doen en een korte wandeling door sommige delen van het nationale park te maken, wat wilde dieren te zien en ons voor te bereiden op de wandeling van de volgende dag.

Het duurde een paar uur rijden terug door de kronkelende wegen, toen werd je geconfronteerd met pure schoonheid, deze plek was ongelooflijk en zag eruit alsof hij rechtstreeks uit een fantasiefilm kwam.

Na een korte wandeling en wat verkennen, lunchten we in een houten hutje in de buurt. Eva's ouders en broer wilden graag Tasmaanse duivels zien – onze gids nam ze mee naar Devils Cradle , een reservaat naast de ingang van het park. Eva en ik waren doodmoe, dus werden we naar een café gebracht waar we het geluk hadden een paar wombats tegen te komen. We deden net alsof het grotere, rondere Tasmaanse duivels waren.

Vanaf hier nam onze gids ons mee naar zijn eigen privécamping in de buurt van het nationale park. Genesteld tussen de boom stonden onze tenten die al waren opgezet, dus nogmaals, terwijl de gidsen kookten, gingen we bij het vuur zitten en dronken nog wat bier.

Dit was onze laatste nacht op safari en het was koud. Door zo'n 900 meter hoger te kamperen dan afgelopen nacht, was het 's nachts zo'n 9 graden kouder.

Aran sprak ons ​​door een aantal verschillende wandelproefopties voor de volgende dag en plande een zware. Op de eerste avond hebben we allemaal gechipt en een hoop bier gekocht. Ik had mijn deel op, maar omdat dit de laatste nacht was, hoe koud het was en de wandeling die we voor de volgende dag hadden gepland, kon ik een paar blikken van de schoonfamilie sluipen en niemand merkte iets op .

Laatste dag: wandelen over het gezicht van Cradle Mountain

Honderden miljoenen jaren lang duwde magma naar het aardoppervlak, maar koelde af voordat het door de aardkorst brak. Tijdens een ijstijd scheurden gletsjers rotsen weg en lieten deze gigantische Doleriet-rotsplaten bloot en torenhoog de lucht in.

Onze gids creëerde een wandeling die ons zou uitdagen, maar niet te veel en ons het beste uitzicht op Cradle Mountain en de omliggende meren zou geven. We wilden wat inheemse fauna zien terwijl we ook genoten van de wandeling naar onszelf. Hij deed het goed, hij spotte heel veel echt coole planten en bomen, waarvan sommige alleen in Tasmanië te vinden zijn, en hij zag slechts twee andere wandelaars totdat we dicht bij de voet van Cradle Mountain kwamen.

Bijna alle mensen wandelen rechtstreeks naar de voet van Cradle Mountain en wagen zich naar de top, en keren dan dezelfde weg terug of nemen een soortgelijk pad terug naar de parkeerplaats.

In plaats van de populaire route te nemen, gingen we links in plaats van rechts, rond Dove Lake.

De wandeling rond de voet van Dove Lake is 6 km, dus we schatten dat wat we hebben gedaan ongeveer 12-15 km was.

De wandeling duurde ongeveer 5 uur. Het was een uitdaging, maar ongelooflijk en we zullen deze nog een tijdje onthouden!

Hier is een heleboel meer foto's en informatie over onze Cradle Mountain-dagwandeling.

Na deze ongelooflijke trektocht en vier dagen avontuur door West-Tasmanië was het tijd dat de tour ten einde liep. Aran reed ons allemaal terug naar Launceston nadat hij ons een behoorlijke post-hike-feed had gegeven. Hij maakte een omweg langs het vliegveld en zette me af.

Eva en de rest van haar familie verbleven nog een paar dagen in Launceston en toeren sindsdien met een camper langs de oostkust van Tasmanië. Zodra ze terug is, zullen we deze reisgids voor Tasmanië samenstellen en zal Eva nog een blog posten over de rest van haar reis.

Bekijk in de tussentijd enkele van onze andere blogberichten.